1. HET ZWEEDSE GESLACHT

De geschiedenis van het Zweedse geslacht Meijerfeldt begint in de vijftiende eeuw met het geslacht Meijer in de Baltische gebieden, dat in dienst is van de Lijflandse Orde, en nadat het in 1562 uiteenvalt van de koning van Zweden. Andreas wordt dankzij opvallende krijgsverrichtingen in 1674 verhoogd in de Zweedse adelstand. De volgende generatie doet oorlogservaring op in buitenlandse dienst en gebruikt die om het vaderland vanaf 1700 te ontzetten. Hierna worden de militaire avonturen vervolgd in Polen en Saksen. Vervolgens gaat het richting Moskou. Na twee lange ritten tussen Turkije en Zweden breekt voor een periode van bestuur over Pommeren aan. De volgende generatie is er één van plegen en afslaan van staatsgrepen door en tegen de koning. Wat volgt is een onderzoek naar de afsluiting van het Zweedse geslacht. In het laatste hoofdstuk zijn bijlagen opgenomen met onder meer de genealogie, portretten, landgoederen en heraldiek.

Namen, data en valuta

Bij personen is hier de lokale en historische spelling zoveel mogelijk gevolgd; alleen bij bekende vorsten en grote steden is voor de Nederlandse spelling gekozen. Bij plaatsen is ook voor de lokale en historische spelling gekozen, met de huidige spelling cursief tussen haakjes. De voornamen van het geslacht Meijerfeldt zijn achteraf in de literatuur verzweedst, waardoor bijvoorbeeld  Carl Friedrich sr en jr de nieuwe naam Carl Fredrik kregen; hier is de oorspronkelijke naam aangehouden.

De kalender van vandaag is helaas niet altijd zo geweest. Toen de Juliaanse kalender 10 dagen achterliep op de meteorologische kalender werd op voorstel van wetenschappers een sprong gemaakt en een wijziging in de schikkeljaren  aangebracht. Omdat het Paus Gregorius XIII was die de nieuwe (Gregoriaanse) kalender in 1582 invoerde, moesten de protestante landen er niets van hebben; zij hielden nog tot 1700 vast aan de oude kalender. Zweden deed het nog weer anders door in 1700 één dag terug te gaan van de Juliaanse kalender en daarna per schrikkeljaar telkens weer.

Om het begrijpelijk te maken: de beslissende Slag bij Poltava woedde volgens de Juliaanse kalender op 27 juni, volgens de Zweedse op 28 juni en de Gregoriaanse op 8 juli 1709.

Omdat geen enkel land Zweden volgde besloot het in 1712 een aanpassing te maken en tenslotte in 1753 helemaal over te stappen. Omdat grotendeels  Zweedse bronnen gebruikt zijn, is hier de Zweedse datering toegepast.

De meeste Europese landen hebben tegenwoordig de Euro als valuta, maar Zweden rekent nog in kronen. Er is een tijd geweest dat het Zweedse Koninkrijk niet één valuta had, zeker niet in de externe gebieden. Hier worden steeds de valuta genoemd uit de bronnen, zonder een precieze uitleg of berekening van de koers, ook niet naar huidige maatstaven.